Analizę przygotowałem w rundzie jesiennej sezonu 2025/2026, pracując wówczas jako trener drużyny FC Wrocław Academy III w IV Lidze Okręgowej Trampkarza C1 w regionie Wrocław.

Celem nadrzędnym analiz, których wraz z drużyną dokonywaliśmy, było dopełnienie procesu szkoleniowego poprzez zapewnienie drużynie narzędzia, za pomocą którego mogli spojrzeć na grę zarówno swoją, jak i całej drużyny, z boku. W procesie treningowym wyobrażenie zawodnika dotyczące swojej gry może być zupełnie inne od tego, co z boku widzi szkoleniowiec.

Co więcej, sam trener w emocjach meczowych czy treningowych może inaczej widzieć wydarzenia na boisku niż wyglądają one później na wideo. Dzięki analizie zawodnik dostaje możliwość obejrzenia danej akcji meczowej, dokonania oceny tej sytuacji lub podjęcia decyzji jeszcze raz, przed ekranem, na chłodno oraz skonfrontowania swojego punktu widzenia z ideą gry zespołu oraz perspektywą trenera.

Regularne analizy miały na celu zwiększenie świadomości zawodników na temat detali techniczno-taktycznych, znalezienie przestrzeni do rozwoju swoich działań i umiejętności i wdrożenie poprawek już w kolejnym meczu.

Załączona analiza meczu miała za zadanie przedstawić dodatkową perspektywę nie tylko na działania wymagające poprawy, ale przede wszystkim te, które były prawidłowe, zgodne z modelem gry i przyniosły wymierne efekty w postaci wygranych pojedynków, zdobytej przestrzeni, czy ostatecznie strzelonego gola. Pozytywne wzmocnienie chłopców pozwoliło im zakodować w głowach pozytywne zachowania boiskowe i przełożyć je na liczbę i jakość podobnych zachowań w kolejnej rywalizacji.

Analiza skupia się na szczegółach techniczno-taktycznych danych zawodników, jednak w odniesieniu do całego zespołu. Podczas analiz panowała kultura wyciągania wniosków, niewytykania palcami konkretnego zawodnika, który w przedstawianej akcji mógł zachować się lepiej. Taka forma zaskarbiła sobie sympatię zawodników oraz wielką ochotę do przeprowadzania kolejnych analiz.

Wnioski z analizy przedstawiają się następująco:

• Przy otwarciu i budowaniu gry potrzebujemy więcej inicjatywy i odwagi do wzięcia ciężaru gry na siebie. Byliśmy w tym meczu zbyt bierni. Proaktywne podejście środkowych obrońców i pomocników pozwoli nam uwolnić się spod presji przeciwnika i zdobyć strefę średnią. Dużą rolę odgrywa obserwacja przed przyjęciem piłki oraz pozycja otwarta, które przyczyniają się do podjęcia szybszej i lepszej jakościowo decyzji. W konfrontacji z wysoko pressującym przeciwnikiem właściwie potrafimy wykorzystać zwalniane przez przeciwników przestrzenie i minąć jedną formację rywala. Wymagamy jednak powtarzalności i konsekwencji w działaniu.

• Skupienie rywala w bocznym sektorze i szybka zmiana centrum gry daje ogromną przewagę i pozwala na zdobycie strefy wysokiej oraz stworzenie sytuacji bramkowej. Mamy wiele okazji do tego, aby dokonać zmiany centrum, jednak zbyt rzadko jesteśmy tego świadomi i nie wykorzystujemy nadarzających się okazji. W tych, w których decydujemy się na takie zagranie, zyskujemy wymierne korzyści w postaci szansy na gola.

• Dobrze pracujemy w niskim bloku obronnym w ustawieniu 1-3-5-2 z wahadłowymi schodzącymi nisko w fazie obrony. Mamy opanowane fundamenty asekuracji, powstrzymania, równowagi i koncentracji.

• Mamy pozytywne przykłady - wzory w postaci kolegów, którzy odważnie decydują się na grę w powietrzu.

• Sytuacje podbramkowe przeciwnika przechodzące przez boczne sektory pokazują, że musimy pracować nad podzielnością uwagi i oprócz patrzenia na piłkę, musimy obserwować przeciwników, partnerów i przestrzeń pola karnego, której bronimy. Patrzenie tylko na piłkę powoduje, że tracimy świadomość o obecności przeciwników w polu karnym i nie zamykamy linii podań, jednocześnie narażając się na stratę bramki.

• Coraz częściej wykonujemy wysoki pressing zgodnie z modelem gry. Zamykamy możliwość grania sektorem bocznym i zmuszamy obrońców do piłki powrotnej w pole karne, najczęściej do bramkarza. Pod presją takie podanie często będzie niecelne lub przyjęcie niedokładne. Dzięki temu zdobywamy bramkę.

• Finalizacja akcji po zdobyciu przestrzeni sektorem bocznym ma już znamiona powtarzalności, ale nadal pozostawia nam sporo do rozwoju. Prowadzenie piłki w kierunku linii końcowej powoduje, że obrońcy przeciwnika często cofają się pod własną bramkę, w okolicę 5 metra. To pozostawia nam bardzo dużo przestrzeni w okolicach 11 metra. Musimy wypełniać tę przestrzeń naszym zawodnikiem. Chcemy w takiej sytuacji, aby piłka była wycofana do tego zawodnika na strzał. Szansa na zdobycie gola po takiej akcji jest bardzo wysoka.

Marcin Umiński